Gudbergsstofa 940x250 013

Pistill: Kossar og kynvillingastælar

Kossar og kynvillingastælar

Á meðan lofsungna bændamenningin var einráð á Íslandi skrifuðu skáldin sveitasögur sem þjóðin skildi. Þá hófust metsölubækur gjarna á þennan veg: „Þegar Sigríður Ögmundsdóttir, hreppstjórafrúin á Hofsvöllum, reið í hlað á sýslumannssetrinu Stóru-Völlum kom maddama Jófríður Sædal fagnandi út úr bæjardyrunum og rak henni rembingskoss um leið og hún vatt sér fimlega af gæðingnum Mósa. Á eftir Sigríði sinni reið Ólafur Teitsson og hafði varla farið af baki Sóma þegar Magnús sýslumaður kom úr skemmu, kyssti hann blíðlega og bauð honum að skoða reipi úr hrosshári.“  

    Eftir að hafa lesið þennan texta liggur nútímamanni við að spyrja:

    Voru þarna á ferðinni tvær lesbíur og tveir hommar?

    Kynjafræðin mun skera úr um það þegar haustönnin hefst í HÍ.

   Gott og vel. Langt finnst þeim sem bíður en lærður eða ólærður gæti létt biðina og aukið lærdóminn með því að glugga í gömlu blöðin, Ísafold og Vörð, og lesa lýsingar á bændamenningu í fjárréttum þar sem góðglaðir smalar kysstust að lokinni fjallgöngur í faðmlögum undir torfvegg og grétu hástöfum eins og ofsóttir hommar nútímans en gátu risið á fætur til þess að pissa í hóp og krossleggja kristallstærar sprænur úr bústnum limum hjá löðursveittum gæðingum.

   Hvað hefðu siðsamir hommahatarar, Gylfar og Halldórar samtímans haldið hefðu þeir horft upp á karlmenn standa í faðmlögum við að kasta af sér vatni í krossins helgu mynd á meðan þjóðin var náttúruvæn og smalar og fjallkóngar lágu í jöfnu hlutfalli eftir gleðigöngu með sauðfé um ósnortin öræfi, hina mannvænu náttúru. Vissulega var þá á Íslandi fólk án leiðtoga sem setja landsmet ef ekki heimsmet í því að væla yfir að hafa orðið fyrir einelti í æsku en orðið samt þingmenn eða borgarstjórar á miðjum aldri. Einelti virðist vera forsenda fyrir mikilli upphefð. Þannig framafólk veður elginn linnulaust í fjölmiðlum án þess að nokkur þori að segja við skælandi skrípin:

   Haldið kjafti, helvítin ykkar!

   Væri þjóðin enn í náttúrubarnaflokki eins og forðum yrðu hér óþörf samtök á borð við 78. Enginn skápur var í landinu til þess að koma út úr frelsaður með folann fyrir augum hins umburðarlynda almennings. Hér væri ekki heldur kvennaathvarf til að brjóta áfengislögin með auglýsingum í fjölmiðlum um að þar sem lúbarðar konur eru hugaðar verði óspart veitt kampavíni á ofurverði og það án vínveitingaleyfis fyrir framan nefið á öllum löggunum á Lögreglustöðinni.

   Á stefnuskrá framsækna helmingsins af núverandi ríkisstjórn ætti að vera kjörorðið:

   „Aftur til náttúrulögmálsins í réttunum þar sem enginn ræfill runkar sér! Í því felst hin rammíslenska þjóðmenning.“

brezniew   Víkjum nú sögunni frá Íslandi til Rússlands sem losnaði fyrir skömmu undan oki kommúnismans. Í hinu nýfrjálsa Pútínlandi eru kossar fólks af sama kyni saknæmir. Fjölmiðlar okkar fordæma það. Stjórnmálaskörungar, hlutlausir sagnfræðingar og samkynhneigðir lausir við herðatré skápsins og sado-masochistar í leðurgalla, taka höndum saman í fyrsta sinn á heimsvísu og staðhæfa að kossabannið sé afturhvarf til ófrelsisins í Sovétríkjunum.

   En eru þetta haldbær rök í dómssölum?



   Hvað með alla kommúnistakossa Honeckers hins austur-þýska og Brésnevs hins sovéska eða Honeckers og Gorbachofs? Lágu þeir í gullaldarbókmenntum okkar til þess að læra Honecker Gorbatschovrembingskossatækni? Hver veit! Íslenskar bókmenntir hafa löngum verið víðlesnar og vinsælar í heiminum. En ég spyr:   

     Af hverju taka Samtökin 78 ekki upp hanskann fyrir Honeckerkossana og bera í Gleðigöngunni myndir af körlunum? Væri ekki tilvalið að láta Pál Óskar Hjálmtýsson halda á fremsta borðanum með mynd af Honecker við að hamast á vörunum á Gorbachof í staðinn fyrir að leyfa Jóni Gnarr að stela senunni í upphlut án þess að Þjóðbúninganefndin segi varnarorð vegna vanvirðingar hans á skotthúfunni?

Guðbergur Bergsson        

 

Pistill: Hreinsunaræðið

Hreinsunaræðið

Eftir hrunið og „sukkið“ hefur hreinsunaræði gripið um sig, ekki bara hér heldur um heim allan. Réttlætiskennd og krafan um heiðarleika eru orðnar svo algerar hjá stjórnvöldum að hreinsanir Stalíns hverfa í skuggann hvað umfang varðar en eru ekki jafn mannskæðar. Hreinlætisæðinu fylgir mikill kostur: hreinsanir skulu vera gagnsæjar, glasnostaðar, þannig að „hugmyndafræðin“ á báðum sviðum er sótt til Rússlands fyrr og nú. Meðan á þessu stendur eru allir hræðilega varir um sig og vita ekki nema þeir fái „bréf frá huliðsheimum valdsins“ um að þeir hafi ýmislegt óhreint í pokahorninu og verði „kallaðir fyrir“.

   Hver er saklaus ef verðir laganna með hreinlæti „á oddinum“ sækja að okkur á öllum sviðum? Er alger heiðarleiki til hér á jörð? Varla. Kannski ekki nema hjá barni sem kemur nakið í heiminn og hefur ekki eignast neitt í lífinu nema hana mömmu sína. Svo fara menn að sjálfsögðu heiðarlega naktir til fundar við eiganda sinn á himnum.

   Gætið að því valdhafar, að ofhreinsanir geta leitt til glötunar sem sannaðist á Sovétinu og Bandaríkin hafa verið að hreinsa heiminn í áraraðir, en nú er svo komið fyrir þeim að þau hafa hreinsað sjálfum sér og heiminum til óbóta og fengið algerlega á sig drulluna. Ef þannig er komið fyrir þjóðum, stórum og smáum, þá tekur við það vandaverk að hreinsa af sér fyrrum hreinsanirnar sem er enginn hægðarleikur í stjórnmálum: skíturinn vex yfirleitt við skrapið í botn.

   Æðið hefur gengið svo langt í hringavitleysunni að Angela Merkel kanslari - ættuð úr Austur Þýskalandi þar sem Stasi ríkti með hreinsanir sem hún fordæmdi og flaug þannig í embættið - telur núna að njósna sé þörf til að verja ríkið gegn óvinum þess. Svo hvað á maður að halda, ef hreinsanir leiða til óþrifa og ósigra gegn drullunni og gagnsæi, glasnost, leiðir í ljós að lygin þrífst á sannleikanum og sannleikurinn nærist á lygi uns nýr lygasannleikur hefur göngu sína? 

   Að svo komnu máli er má spyrja saklausrar spurningar í tengslum við skólpið á Íslandi:

   Fór ekkert óhreint í tæru fljótin, sá enginn drullið fyrr en dólgarnir í Evrópusambandinu fóru að skipta sér af hreinlætinu á eyjunni jöklahvítu?

   Má ekki skólp frá heiðarlegu vinnandi fólki fara í vötn, sjóinn og fljótin? Lifðu laxar ekki sælu lífi á súru leysingum úr Guðna Ágústssyni sem á að hafa búið í glæsihúsi við bakka Ölfusár og sturtað hreinlega niður úr klósettinu, frjáls maður í frjálsu landi án erlendra boða og banna?

   Vissulega!

   En munnmæli herma að eftir að alþingismaðurinn seldi bústaðinn og það „hljóðnaði í pípunum“ hafi laxarnir í ánni mjólkurhvítu rýrnað undir roði og orðið lausir við hrygginn.

Guðbergur Bergsson

Pistill: Detroit fer á hausinn

Detroit fer á hausinn

Detroit, helsta stolt á uppgangstímum Bandaríkjadýrkunarinnar í heiminum með bílana í fararbroddi, er farin á hausinn. Ekkert virðist geta komið fallna guðinum til bjargar annað en málverk eftir fyrrum vesalinga á borð við Caravaggio, sem var ribbaldi, og van Gogh „sem seldi aldrei neitt“. Hann endaði ævina úti á akri með málaratrönurnar. Strákar skutu þar vitleysinginn að gamni sínu. Það var „ekkert mál“ fyrir en einni öld eftir atburðinn að sannleikurinn kom í ljós. Málarinn var talinn einskis nýtur á andlega sviðinu hvað þá á hinum veraldlega fjármálamarkaði.

   En hvaðan eru dýrmætu málverkin í listasafninu í Detroit komin eftir Caravaggio, Rembrandt og van Gogh, verk sem eru metin á 2,5 miljarða dollara og eiga að bjarga næstum heilli borg og hefja hana upp úr svaði og rúst bandarísks samtíma?

   Þau eru líklega frá auðmönnum, „glæpamönnunum í Wall Street“ sem okkur var tíðrætt um í sannleiksást sósíalismans úr háborg réttlætisins í Keml. „Glæpamennirnir í Wall Street“, sem Einari Olgeirssyni var svo tíðrætt um á Alþingi, hafa verið af meiri „stærðargráðu“ en hinn nú fyrirlitni Björgólfur Guðmundsson „Landsbankaglæpon“. Hann var samt svo stórtækur í anda og athöfnum (þótt lítilsigldur væri að margra mati) og mikill „á okkar mælikvarða“ að hann reisti undirstöðu Hörpu með „glópsku“ sinni. Hver annar hérlendur auðmaður eða kona hefði staðið að smíði húss á borð við Hörpu? Hún átti að vera óperuhús en ekki hæli fyrir bílskúrahljómsveitir. Í stuttri tímans rás sögu sinnar minnir hún orðið á heimilislega ruslakompu sem er full af skúringatuskum og skrúbbum undir mjóum menningarstiga. Þarna virðist vera hægt að sameina allskonar drasl og dót undir stjórn og í anda sjálfumglaðrar heimavinnandi húsmóður sem veifar svuntunni í fjölmiðlum. Eflaust hefðu engir nema Björgólfur Guðmundsson og Katrín Jakobsdóttir getað reist Hörpu á háum hugsjónum andstæðra stjórnmálaskoðana. Minni karlar og konur hefðu í mesta lagi smíðað með sínum smáíbúðahverfisanda lítið Mömmuhús við höfnina með útsýni til Esjunnar fyrir krakkagemlinga til að góna á meðan þeir gæða sér á nammi milli frekjukasta.

   Það er víst engin spurning að svikulir peningamenn í bílaiðnaði, en ekki heiðarlegir og hreinlyndir prestar með réttlætiskennd í bandarískum kirkjum, hafa keypt málverkin á uppgangstímunum í Detroit og gefið borginni sinni, einmitt þegar hinir rassprúðu bílar, drekar og drossíur með þúsund ljósum og krómuðu skrauti að framan og aftan brunuðu um malarvegi á Íslandi og jusu undan sér möl á beljur og rollur við vegakant í sveitum og báru þannig Bandaríkjunum vitni. Drekarnir breiddu ákaft út kanadýrðina þannig að enginn heilvita maður á Fróni varð „kjaftstopp“ í lofsöng sínum um hana.

    Við þetta er því að bæta, háværu fólki til íhugunar, að til þess að skapa auðlegð, hvort sem hún er efnisleg eða andleg, þurfa að vera hæfileikar á sem flestum sviðum og það er eðli hæfileika að skapa auðlegð. Ef hátt skal reisa hallir og þjóðfélög nægir ekki að hafa „réttlætiskennd“ sem hefur þann eina tilgang í tilveru sinni að sækja gjammandi og heimtufrek í garð auðsins sem hún er ófær um að skapa sjálf í Detroit dusilmenna samtímans.

Guðbergur Bergsson

Pistill: Árásir á skóla

Árásir á skóla

Í fréttum í dag er dæmi um siðleysi tengt skólastúlkunni sem varð fyrir árás í heimalandi sínu. Þar segir: „Samkvæmt ársskýrslu Sameinuðu-Þjóðanna var á fyrra ári ráðist á 115 skóla í Malí, 321 skóla á herteknum svæðum Palestínumanna, 167 í Afganistan og 165 í Yemen. Þá var iðulega ráðist á skóla í Pakistan heimalandi baráttukonunnar ungu Malölu Yousafzai.“

   Siðleysið felst í því að bara eru taldar árásir á skóla í löndum utan „vestrænnar siðmenningar“ helst í löndum múslima og að þetta skuli koma frá Sameinuðu-Þjóðunum. 

    Í öllum löndum eru gerðar árásir á skóla. Hérna felast þær í því að rúður eru brotnar, tölvum stolið og allt rifið. Í Bandaríkjunum, auk annarra brota, er skotið á nemendur og kennara. En hvorki Íslands né Bandaríkjanna er getið í skýrslu Sameinuðu-Þjóðanna. Þetta er kannski ekki vísvitandi fölsun heldur „mannleg mistök“ en þau gætu ýtt undir fordóma í garð trúarbragða og landa þar sem andstaða er einkum gegn menntun stúlkna. Hún var áður hér og á vesturlöndum, líka stráka og jafnvel skólagöngu. Strákar áttu að vera á sjónum eða við sveitabúskap og í sjávarþorpum var algengt að drífa krakkana kauplaust úr skóla í fiskinn „til þess að bjarga aflaverðmætunum“ fyrir þjóðina. Að öðrum kosti færi „útgerðin á hausinn“.

   Munurinn á árásum á skóla “hérna og þarna“ er sá, að þeir sem brjóta, bramla, stela og drepa hér á vesturlöndum hafa allir notið lærdóms, samt ráðast þeir á skóla og kennara sína, en í hinum eru þeir væntanlega „ómenntaðir arabar“.

   Vert er að gleypa ekki algerlega gagnrýnislaust við fréttum þótt frá Sameinuðu-Þjóðunum og BBC komi.

Guðbergur Bergsson

Pistill: Kæru landar

Kæru landar

Mikið verður rætt á næstunni af stjórnmálafræðingum og andlegum ættingjum þeirra, sagnfræðingum og blaðamönnum, um síðustu „ákvörðunartöku“ Ólafs Ragnars Grímssonar forseta. Þá mun „sitt sýnast hverjum“ eins og í umræðum hárra og lágra hér á landi. En meinlausar og beinlausar verða niðurstöðurnar, enda rétt að fara með gát í öðru en að gapa stórt. Ástæðan er sú að menn fylgja foringja skilyrðislaust að ákvörðunartöku lokinni, þegar hann segir mjölkisulega „að mestu máli skipti að víðtæk sátt náist með þjóðinni“. Orðalagið er þannig ef um karl er að ræða en kona mjálmar: „Nú skiptir mestu máli að stilla saman strengi.“ Þetta er munurinn á orðalagi karla og kvenna í valdastöðu hérna megin grafar á Íslandi. Með slíku „snilldarbragði í málnotkun“ leiðtoga í lýðræðisríki er hann laus allra mála. Hann þvær hendur sínar og vísar „framhaldinu til visku þjóðarinnar“ sem hann trúir á og er ekki að krossfesta hana heldur bjóða henni að vera sinn eigin frelsari. En þjóðin lufsast áfram með enga lausn „í farteskinu“. Um hvað er hún þá að kjafta? Hún rausar bara í rigningunni eða safnast saman í mesta lagi á undirskriftalista sem „nægja til þjóðaratkvæðagreiðslu“ eða til einskis nema haninn á Bessastöðum þurfi að gala og vagga stéli við að kroppa í sig fyrir framan kjúklingana eða eins og segir í Íslendingasögu sem samtími okkar ætti að skilja: „Það var siður konungs að eta einmælt. Var fyrst borin vist fyrir hann, sem von var, og var hann þá jafnan mjög mettur þegar vistin kom fyrir aðra. En þá er hann var mettur, klappaði hann með hnífskafti sínu á borðið og skyldi þegar ryðja borðin og voru margir þá hvergi nærri mettir.“ Þannig var um konunginn og liðið hans, en það náðist jafnan víðtæk sátt þegar gengið var saman um götur. Svo mun líka verða eftir að leiðtogi okkar leysti málið sem kom upp á borðið til hans varðandi „matarkistu okkar allra í sjónum“. Hann gerði það af stjórnvisku sinni, að eta einmælt. Mörgum finnst þó ráð hans yfirleitt vera vindhanaleg, öðrum að hann sé jafnan í „mótsögn við sjálfan sig“ en fleirum að eðlilega fari saman snúningur vindhana og mótsagnir í rokarassgatinu hér. En skyldi horgrindin hvað varðar hagsmunamál heimilanna, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, fitna núna á fordæmi Ólafs Ragnars Grímssonar eða verða örlög hans þau sömu og Jóhönnu Sigurðardóttur sem lofaði að „slá skjaldborg um heimilin í landinu“ en féll úr stjórnmálum eins og valkyrja með blóðnasir?

   Svari nú hver frjáls maður fyrir sjálfa(n) sig þótt svarið verði til einskis.

Guðbergur Bergsson

Styrktaraðilar

EFTIRTALDIR AÐILAR KOMU AÐ UNDIRBÚNINGI OG STOFNUN GUÐBERGSSTOFU EÐA STYRKTU VERKEFNIÐ MEÐ EINUM EÐA ÖÐRUM HÆTTI:

Logo web 01 transparent-bgr2   Logo web 01 transparent-bgr   Logo web 01 transparent-bgr4   ARTPRO Logo 260x100   Logo web 01 transparent-bgr3